Kościół św. Antoniego i św. Piotra w Węgrowie

kosciol_wegrow_2012

Kościół św. Antoniego z Padwy i św. Piotra z Alkantary w Węgrowie – poreformacki kościół parafialny w Węgrowie.

Kościół został ufundowany pod koniec XVII wieku przez właściciela Węgrowa, Jana Dobrogosta Krasińskiego.
Wybudowany przez Carla Ceroniego w stylu barokowym w latach 1693-1715 według projektu Tylmana z Gameren na miejscu wcześniejszej drewnianej kaplicy, do 1864 roku pełnił funkcje kościoła klasztornego reformatów. Później po kasacie zakonu był filiałem węgrowskiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. W czasie II wojny światowej i krótko po niej z powodu zniszczenia fary miejskiej pełnił funkcje kościoła parafialnego. /wikipedia//autorzy/

Krużganki klasztoru w Węgrowie

kruzganki_wegrow_2012
Krużganki klasztoru w Węgrowie. Odkrycie historycznych fresków.
Fragment wpisu z oficjalnej strony Klasztoru w Węgrowie: „W działaniach przygotowawczych do odrestaurowania krużganków w dawnym klasztorze ojców franciszkanów reformatów w Węgrowie, które polegają na pracach odkrywkowych, natrafiono na niecodzienne znalezisko. Ze wstępnych ustaleń wynika, że pod wieloma warstwami tynku znajdują się freski z początku XVIII w., które zapewne można przypisywać słynnemu freskantowi epoki baroku Michałowi Aniołowi Palloniemu. Tematyka tych malowideł jest potrydencka, układa się w logiczny ciąg. Niemniej warto podkreślić, że to, co zostało przedstawione przez malarza swoiście wpisuję się w duchowe dziedzictwo ojców franciszkanów, w jakiejś mierze historia Kościoła została zaadaptowana na potrzeby duchowych synów św. Franciszka. (…)” /dalszy ciąg artykułu/

Plac Świętego Piotra

plac_sw_piotr_watykan_wlochy_2010

Plac Świętego Piotra (wł. Piazza San Pietro) – plac przed bazyliką św. Piotra na Watykanie, należący do osi łączącej bazylikę i Via della Conciliazione. Został zaprojektowany w 1656 przez Berniniego jako prostopadły owal, który od strony zachodniej za pośrednictwem części w kształcie trapezu otwiera się na fasadę bazyliki, od strony wschodniej wychodzi na przebitą w latach 30. XX w. Via della Conciliazione. /wikipedia//autorzy/